لگام بر زبان مینهم.اما بیهوده تلاشیست عبث.افسار گسیخته، بر جای جای صفحه پراکنده می شود و حتی گاه کلامم را در می نوردد.این گونه شیدایی در من به عصیان بر میخیزد و آنگونه به مقابله بر میخیزم.اما آنچه سودی ندارد همیشه، پیکار من است.پس دست خواهم شست.رها خواهم کرد تا به سان هر چه که خواست بلغزد و بنویسید.
اندیشه ام جولانگاهی ژرف میخواهد به عمق این زبان.ای خدایی که نمیشناسمت،ای ماورا من و زمین من، به من قدرتی بخش تا کلام را در عنان گیرم و فریاد کنم: ای آدمیان! "CUD به معناي تفكر و نشخوار است" < علی یوسفی / 63.3.9 / دانشجوی کارشناسی صنایع شیمیایی >
نوشته های پیشین