شما ای یاران از بند گریخته،
قسم به شِکوه ی دیدار
که این بیرون چیزی برای جنگیدن نیست
نیزارهای خشک لایق سوختنند
ای کبک های خرامان
فرزندان خود را فراموش کنید
در بهاری دیگر،
در خاکستر،
کودکان تازه از تخم های خود
سر بر می آورند.
+ نوشته شده توسط علی یوسفی در 87/06/13 و ساعت
|